Nie ma jednej najlepszej technologii nadruku na odzieży - jest technologia najlepsza dla twojego nakładu, materiału i terminu. Ten sam projekt przy 5 i przy 500 sztukach powinien powstać w dwóch różnych procesach, bo inaczej przepłacasz albo tracisz na jakości. Poniżej tabela decyzyjna, realia trwałości po praniu i lista rzeczy, które decydują, czy zlecenie wyjdzie z pracowni raz, czy dwa razy.

Tabela decyzyjna: nakład, kolory, materiał.

Do tego dochodzi materiał, który potrafi przestawić cały wybór:

• Bawełna - pełna swoboda: DTG, DTF, sitodruk, flex.
• Poliester, odzież sportowa - DTF i flex; DTG na poliestrze nie trzyma się dobrze, a przy sitodruku trzeba uważać na migrację barwnika z tkaniny.
• Mieszanki bawełna/poliester - DTF jako najbezpieczniejszy wybór.
• Odzież elastyczna - nadruk musi się rozciągać razem z tkaniną; dobór technologii i parametrów jest tu krytyczny.
• Tkaniny wodoodporne i powlekane - ograniczone możliwości, zwykle transfer o niskiej temperaturze aplikacji.

Co oznaczają poszczególne skróty, wyjaśniamy w słowniku: DTF, DTG, termotransfer, folia flex i flock.

Jedna sztuka na jutro, co jest realne?

To jedno z najczęstszych zapytań: ktoś potrzebuje koszulki na urodziny, bluzy z nazwiskiem na pożegnanie albo kamizelki dla nowego pracownika. Przy pojedynczych sztukach liczy się nie technologia, a dwie rzeczy:

1. Czy produkt jest dostępny od ręki w potrzebnym rozmiarze i kolorze. To zwykle wąskie gardło, nie sam nadruk.
2. Czy plik jest gotowy do produkcji. Dobre logo wektorowe albo grafika w wysokiej rozdzielczości oznacza, że można zacząć od razu. Zdjęcie z komunikatora oznacza dzień na obróbkę.

Przy spełnieniu obu warunków nadruk jednej sztuki metodą DTF lub flex to kwestia godzin, nie dni. Jeśli termin jest naprawdę krótki, zadzwoń zamiast wysyłać maila - od razu powiemy, czy to realne.

Trwałość i pranie. Czego naprawdę się spodziewać?

Niezależnie od technologii trwałość zależy w dużej mierze od tego, co dzieje się po dostawie. Cztery zasady, które wydłużają życie nadruku:

• pranie w 30-40°C, na lewej stronie;
• bez wybielaczy i agresywnych odplamiaczy;
• prasowanie przez tkaninę albo od spodu, nie po nadruku;
• przy transferach - unikanie suszarki bębnowej.

Jeśli odzież ma być prana w 60°C (gastronomia, hotele, placówki medyczne), powiedz o tym w zapytaniu. To zawęża wybór technologii i czasem przesuwa decyzję w stronę haftu.

Nadruk na ciemnej odzieży.

Na czarnej bluzie każdy kolor wymaga podkładu z białej farby albo białej warstwy transferu - inaczej barwy zrobią się brudne i przygaszone. Trzy konsekwencje, o których warto wiedzieć:

• Nadruk na ciemnym jest nieco droższy niż ten sam wzór na białym.
• Warstwa jest grubsza, więc nadruk bardziej czuć pod palcami.
• Projekty z delikatnymi, jasnymi detalami wychodzą lepiej, gdy detale trochę pogrubimy - poniżej pewnej grubości linia z białym podkładem przestaje być precyzyjna.

Odwrotna sytuacja: nadruk w kolorze bliskim kolorowi odzieży (ciemnoszary na czarnym) wygląda na zdjęciu projektowym świetnie, a na gotowej rzeczy bywa niewidoczny z dwóch metrów. Warto to sprawdzić na wizualizacji przed produkcją.

Co przygotować, żeby nie stracić dnia na poprawki.

• Plik wektorowy (AI, EPS, CDR, PDF, SVG) przy logo i napisach. Przy grafikach rastrowych - PNG z przezroczystym tłem, minimum 300 dpi w docelowej wielkości.
• Docelowe wymiary w centymetrach i miejsce nadruku. „Duże na plecach” znaczy coś innego dla każdego.
• Kolory - najlepiej numery Pantone. Monitor pokazuje kolor w RGB, farba żyje w CMYK - bez punktu odniesienia odcień będzie przybliżony.
• Rozdzielczość zdjęć - zdjęcie z portalu społecznościowego ma zwykle za mało pikseli. Czym jest rozdzielczość DPI, wyjaśniamy w słowniku.
• Prawa do grafiki - logo klubu, herb, postać z filmu czy zdjęcie z internetu to nie materiał do swobodnego użycia. Temat rozwinęliśmy w tekście o prawach autorskich nadruków.

Ile trwa realizacja?

Do każdego z tych terminów dochodzi jedna zmienna, której nie kontroluje pracownia: dostępność odzieży w konkretnym kolorze i rozmiarze u dostawcy. Przy standardowych t-shirtach to zwykle kwestia dnia, przy nietypowych kolorach i dużych rozmiarówkach - kilku. Dlatego przy zamówieniach pod konkretną datę warto pytać o dostępność najpierw, a o nadruk w drugiej kolejności.

Nietypowe produkty i materiały.

Nadruk nie kończy się na koszulkach i bluzach. W jednym zleceniu da się oznakować także:

• Torby bawełniane i plecaki - DTF lub sitodruk; przy cienkiej bawełnie ograniczeniem jest wielkość wzoru. Zastosowania opisaliśmy w tekście o torbach bawełnianych z nadrukiem.
• Czapki - tu nadruk przegrywa z haftem, bo krzywa i szwy deformują wzór. Wyjątkiem są czapki zimowe z płaskim polem.
• Kamizelki ostrzegawcze - nadruk musi omijać taśmy odblaskowe; projekt trzeba pod to dostosować.
• Fartuchy i odzież gastronomiczna - decyduje temperatura prania, często 60°C.
• Ręczniki, tekstylia domowe - struktura frotte ogranicza detale; pewniejszym wyborem bywa haft.

Jeśli produkt jest naprawdę nietypowy, najlepiej przynieść jedną sztukę do oceny. Pięć minut na miejscu rozstrzyga więcej niż wymiana trzech maili ze zdjęciami.

Trzy zlecenia, trzy różne odpowiedzi.

30 bluz dla firmy, logo w trzech kolorach

DTF. Sitodruk przy trzech kolorach i 30 sztukach oznaczałby trzy sita - koszt przygotowania przewyższa oszczędność. DTF daje pełny kolor bez kosztu startowego i radzi sobie z mieszankami materiałowymi, więc część zamówienia może być z bawełny, a część z poliestru.

300 t-shirtów na bieg charytatywny, logo jednokolorowe.

Sitodruk. Jedno sito, jeden przejazd, najniższa cena jednostkowa i nadruk, który wytrzyma więcej niż sama koszulka. Termin trzeba liczyć od dostępności tekstyliów w pełnej rozmiarówce.

5 koszulek z imionami na wyjazd.

Folia flex. Każda sztuka z innym napisem, zero kosztów przygotowania, realizacja praktycznie od ręki. DTF byłby tu równie dobry, jeśli imiona mają być w kolorowej oprawie graficznej.

Pełne zestawienie dostępnych technologii znajdziesz na stronie metod znakowania odzieży, a proces zamówienia opisaliśmy w artykule o znakowaniu odzieży w Kielcach.

Trzy błędy, które najczęściej wracają do poprawki.

1. Projekt oceniany tylko na ekranie. Nadruk 30 cm wygląda inaczej na monitorze niż na tkaninie rozciągniętej na sylwetce. Przy pierwszym zleceniu dla zespołu warto zrobić jedną sztukę próbną.
2. Zbyt drobne elementy. Telefon, adres strony i hasło pod logo wyglądają dobrze w pliku, a na koszulce zlewają się po kilku praniach. Dwa stopnie większa czcionka rozwiązują problem na lata.
3. Nadruk zaplanowany bez oglądania produktu. Kieszeń, suwak, szew albo kaptur potrafią wejść w pole nadruku. Przy bluzach rozpinanych logo na środku piersi jest przecięte zamkiem - trzeba je przesunąć na lewą stronę.

Wszystkie trzy wychodzą na etapie wizualizacji, o ile się o nią poprosi. To najtańszy moment na zmianę zdania.

Gdzie zrealizujesz nadruk w Kielcach

Nadruki wykonujemy przy ul. Źródłowej 14 - w jednym zleceniu z odzieżą, więc nie musisz szukać tekstyliów osobno. Możesz też przynieść własne rzeczy; wtedy warto podać skład materiału, bo od niego zależy technologia i parametry wygrzewania. Dobór samej odzieży dla zespołu opisaliśmy w tekście o odzieży firmowej w Kielcach, a gotowe produkty znajdziesz w kategorii t-shirtów reklamowych.

Najczęstsze pytania.

Ile kosztuje nadruk na koszulce?

Cena zależy od technologii, liczby sztuk, wielkości nadruku, liczby kolorów (przy sitodruku) i koloru odzieży - nadruk na ciemnej tkaninie wymaga białego podkładu. Przy małych nakładach większość kosztu to robocizna, przy dużych - sama odzież.

Czy zrobicie nadruk na jednej sztuce?

Tak. Przy jednej sztuce sprawdzają się DTF, folia flex i DTG - nie wymagają przygotowania sit ani minimalnego nakładu.

Która technologia nadruku jest najtrwalsza?

Przy dużych seriach prostych wzorów - sitodruk. Na odzieży sportowej z poliestru - sublimacja, bo barwnik wnika w strukturę włókna i nie tworzy warstwy. Przy mieszanych materiałach i pełnym kolorze najlepszy kompromis daje DTF.

Czy mogę przynieść własną koszulkę do nadruku?

Tak. Prosimy o podanie składu materiału - od niego zależy dobór technologii i temperatura aplikacji.

Czy nadruk można zrobić na odzieży sportowej?

Tak. Na poliestrze stosujemy DTF, folię flex lub sublimację. DTG na tkaninach poliestrowych nie utrzymuje się dobrze.

Jak prać odzież z nadrukiem?

W 30-40°C, na lewej stronie, bez wybielaczy. Prasować przez tkaninę lub od spodu. Przy transferach lepiej unikać suszarki bębnowej.

Czy nadruk na jutro jest możliwy?

Często tak, jeśli produkt jest dostępny w potrzebnym rozmiarze i kolorze, a plik gotowy do produkcji. Przy pilnych zleceniach najszybciej to potwierdzić telefonicznie.

Dobierzemy technologię do twojego zlecenia.

Napisz, co chcesz zadrukować, w jakim nakładzie, na jakim materiale i na kiedy - zaproponujemy metodę i odeślemy wycenę.

CopyNET Kielce
ul. Źródłowa 14, 25-335 Kielce
tel. 41 344 50 70
e-mail: info@copynet.pl