Rozdzielczość wyrażona w jednostce DPI (z ang. Dots Per Inch, czyli punkty na cal) to jeden z najważniejszych parametrów technicznych decydujących o końcowej jakości każdego materiału poligraficznego. W dosłownym tłumaczeniu wskaźnik ten określa zagęszczenie mikroskopijnych punktów farby lub tonera, jakie urządzenie drukujące jest w stanie nanieść na kwadratowej powierzchni o boku jednego cala (ok. 2,54 cm). Złota zasada poligrafii mówi jasno: im wyższa wartość DPI w pliku produkcyjnym, tym bardziej szczegółowa, ostra i bogata w detale będzie reprodukowana grafika. Zbyt niska rozdzielczość skutkuje nieestetycznym zjawiskiem tzw. "pikselozy", gdzie obraz staje się rozmyty, a jego krawędzie przypominają schodki.

W standardowej produkcji reklamowej i biurowej, absolutnym, branżowym wymogiem dla plików rastrowych (zdjęć i grafik) jest rozdzielczość na poziomie 300 DPI. Ta wartość została przyjęta za normę dla wszystkich materiałów, z którymi odbiorca ma bezpośredni, bliski kontakt wzrokowy, czyli ogląda je z odległości wyciągniętej ręki (ok. 30-50 cm). Mowa tu przede wszystkim o wizytówkach biznesowych, ulotkach, folderach, katalogach wizerunkowych czy eleganckiej papeterii. Przy zagęszczeniu 300 punktów na cal ludzkie oko traci zdolność wyodrębniania pojedynczych kropel farby, dzięki czemu obraz jest odbierany jako idealnie gładki, spójny i fotorealistyczny.Sytuacja wygląda jednak zupełnie inaczej w przypadku wielkoformatowej reklamy zewnętrznej (tzw. outdooru). Parametr DPI jest nierozerwalnie związany z docelową odległością patrzenia. W przypadku potężnych banerów reklamowych, siatek mesh czy przydrożnych billboardów, które są obserwowane z odległości kilkunastu lub kilkudziesięciu metrów, stosowanie 300 DPI jest całkowicie zbędne i niemożliwe technologicznie (plik ważyłby gigabajty). Dla tego typu nośników w zupełności wystarczająca jest rozdzielczość na poziomie od 72 do 150 DPI. Mimo że z bliska taki wydruk wydaje się ziarnisty i "gruby", to z perspektywy przechodnia lub kierowcy optyka oka samoistnie zlewa punkty w jednolity, ostry obrazDla klientów i początkujących grafików (DTP) niezwykle ważna jest świadomość, że rozdzielczość to parametr bezwzględny – nie da się jej sztucznie "dorobić". Pobranie małego zdjęcia z internetu (które domyślnie ma rozdzielczość ekranową, czyli najczęściej 72 DPI) i po prostu wpisanie w programie graficznym wartości "300", nie poprawi jego rzeczywistej jakości, a jedynie matematycznie powiększy plik, zachowując jego pierwotne rozmycie. Z tego powodu, do profesjonalnego druku należy zawsze używać zdjęć w wysokiej rozdzielczości, pochodzących bezpośrednio z aparatów fotograficznych w wysokiej matrycy lub pobieranych z profesjonalnych banków zdjęć.